Steltencarroussel

Een tweede leven…

In Dans-Nu 4 (uitgave 1984) werd de Steltencarroussel gepubliceerd. Deze creatie van Richard Schittecat (1925 - 2000) heeft een feestelijk karakter door de verscheidenheid aan figuren waarvan sommige erg origineel zijn. Zonder overladen te zijn zit het geheel choreografisch knap in elkaar. De vlotte doorlopende bewegingen blijven boeien waarbij het voortdurend ronddraaien indrukwekkend is.

Voor het aanleren van een dans maakt men gebruik van dansbeschrijving, muzieknotering en danstekeningen. Maar ook beeldopnames via internet zijn een goede ondersteuning. Regelmatig kwam echter de opmerking dat de muzieknotering in de bundel Dans-Nu 4 niet overeenstemt met de gevonden beeldopnames en er verschillen in de dansuitvoering vastgesteld zijn.

Enkele mensen die intens bezig zijn met nader onderzoek van Vlaamse dansen, trokken de boer op en zochten naar de reden voor deze verschillen.

Ligt de oorzaak bij een te theoretische benadering ?

Als voorbeeld nemen we de kadril. In theorie is de kadril een dans die in vierkantopstelling wordt gedanst, waarbij elke figuur 4 keer wordt uitgevoerd. Evenwel zijn er heel wat gilden die steevast en decennialang hun eigen kadril in 2 rijen uitvoeren (bijvoorbeeld in Kampenhout, Elewijt,…). Hetzelfde merken we bij de muzieknotering: een muzikale zin omvat in theorie minstens 8 maten, waarbij een afwijking van het aantal maten vroeger als zeer onwennig werd beschouwd.

In die optiek vroeg men aan Ward De Beer (+ 1985) om nieuwe muziek voor de publicatie in Dans Nu 4 te schrijven, waarbij elke muzikale zin uit 8 maten bestond. De dansbeschrijving werd aan deze structuur aangepast en gepubliceerd, zonder uiteindelijke goedkeuring voor publicatie van de maker van deze danscreatie over deze structurele aanpassingen.

Tijdens recente contacten met de familie Schittecat en met een aantal dansers en muzikanten, die nauw betrokken waren bij deze danscreatie, bleek dat bij de oorspronkelijke dans- en muziekcreatie er muzikale zinnen waren van slechts 6 maten. Uiteraard had dit tot resultaat dat het aantal danspassen en enkele figuren verschillend waren dan wat er later gepubliceerd werd.

Hugo Schittecat componeerde destijds de muziek voor deze creatie van zijn vader, waarbij in de laatste figuur de muzikale zinnen van 6 maten opvallen. Hierdoor werden de dansfiguren geaccentueerd en krijgt het verloop van deze dans naar het einde toe een extra dimensie.

Het is steeds onze intentie om zo nauw mogelijk aan te leunen bij de originele versie. Daarom hieronder alvast de originele muzieknotering van Hugo Schittecat, met dank voor zijn goedkeuring tot publicatie.

Dank trouwens ook voor de respons en medewerking aan allen die bij dit onderzoek hebben geholpen.